Cieczka u suk to proces trwający średnio 3 tygodnie, ale jego przebieg zależy od rasy, wieku i zdrowia psa. Poznaj praktyczne wskazówki, jak rozpoznać fazy cyklu, objawy fizyczne oraz zmiany behawioralne. Dowiedz się, jak przygotować się do pierwszej cieczki u młodych suk, zabezpieczyć dom przed niechcianą ciążą i rozpoznać moment zakończenia cyklu. Odkryj też nietypowe przypadki, jak „cicha ruja”, która wymaga szczególnej uwagi opiekuna.
Spis treści
Czas trwania cieczki u psa
Średni okres cieczki u suk trwa około 3 tygodni, ale ten przedział może się wahać między 14 a 28 dni. Wszystko zależy od indywidualnych cech psa – rasy, wieku, stanu zdrowia, a nawet warunków środowiskowych. Na przykład, małe rasy (np. chihuahua) często przechodzą krótsze cykle, podczas gdy duże psy (np. dogi niemieckie) mogą mieć dłuższe przerwy między kolejnymi fazami.
Rasa to kluczowy czynnik wpływający na częstotliwość i długość cieczki. Suki małych ras zwykle wchodzą w cykl co 4-6 miesięcy, a duże nawet raz na 8-12 miesięcy. Wiek też gra rolę – pierwsza cieczka u młodych psów bywa nieregularna, a u starszych suk cykle mogą stopniowo wydłużać się lub skracać. Warto dodać, że stres, choroby czy niedożywienie również zaburzają naturalny rytm.
Nie ma uniwersalnego schematu. Niektóre suki mają wyraźne objawy przez całe 3 tygodnie, u innych krwawienie ustaje po kilku dniach, ale faza płodna trwa dłużej. Weterynarze podkreślają, że każdy przypadek trzeba traktować indywidualnie i obserwować zachowanie psa, zamiast kurczowo trzymać się kalendarza.
Objawy cieczki u suki
Pierwszym sygnałem cieczki jest obrzęk sromu – staje się wyraźnie powiększony i zaczerwieniony. W ciągu 1-2 dni pojawia się też krwista wydzielina, która początkowo może być intensywna, ale z czasem blednie, przechodząc w różowy lub słomkowy odcień. Właściciele często zauważają ślady na legowisku lub podłodze, choć niektóre suki skrupulatnie wylizują okolice intymne.
Zmiany w zachowaniu bywają równie wyraźne. Suka może stać się apatyczna – unika zabawy, więcej śpi, traci apetyt. Z drugiej strony, niektóre psy przejawiają nadmierną nerwowość: skomlą, próbują uciekać na spacery lub „przytulać” się do mebli czy nóg opiekuna. W fazie płodnej (estrus) zwiększa się też częstotliwość oddawania moczu – to sposób na zaznaczenie terenu i przywabienie samców.
Warto wspomnieć o mniej oczywistych symptomach:
- Nagłe zainteresowanie innymi psami podczas spacerów.
- Oblizywanie okolic sromu nawet co kilka minut.
- Chowanie ogona między nogami w obecności samców.
Fazy cyklu cieczkowego
Cykl cieczkowy dzieli się na cztery etapy, z których tylko dwa wiążą się z widocznymi objawami.
- Proestrus (faza przedrujowa) – trwa 7-10 dni. Srom jest opuchnięty, pojawia się krwista wydzielina, ale suka nie dopuszcza jeszcze samców. To czas, gdy organizm przygotowuje się do owulacji.
- Estrus (ruja właściwa) – trwa 5-13 dni. Wydzielina staje się bledsza, a suka aktywnie poszukuje partnera. To jedyny moment, gdy może zajść w ciążę.
- Diestrus (faza porujowa) – 60-90 dni. Ciało suki wraca do normy lub – w przypadku ciąży – rozwija płody. Objawy cieczki całkowicie zanikają.
- Anestrus (faza bezrujowa) – 4-5 miesięcy. Okres odpoczynku układu rozrodczego, bez żadnych oznak hormonalnej aktywności.
Każda faza ma swoje hormonalne podłoże. Na przykład, w proestrusie gwałtownie rośnie poziom estrogenu, a w diestrusie – progesteronu. Weterynarze przypominają, że nawet po zakończeniu krwawienia suka może być płodna, dlatego opiekunowie powinni zachować czujność przez cały cykl.
Pierwsza cieczka u psa
Pierwsza cieczka pojawia się zwykle między 6. a 24. miesiącem życia, przy czym małe rasy (np. yorki) dojrzewają szybciej – nawet w 4-6 miesięcy. U dużych psów, jak bernardyny, ten moment może nastąpić dopiero po ukończeniu 2 lat. Kluczowy jest tu indywidualny rozwój organizmu – zbyt wczesne lub opóźnione krwawienie wymaga konsultacji z weterynarzem.
Młode suki często przechodzą pierwszą cieczkę „niestarannie” – objawy bywają subtelne. Zamiast typowego krwawienia, właściciel może zauważyć jedynie lekko różową wydzielinę lub ślady wylizywania sromu. Zmiany w zachowaniu też bywają niejednoznaczne: część psów staje się nadmiernie figlarna, inne unikają kontaktu z domownikami. Warto w tym czasie ograniczyć stresujące sytuacje (np. zmiany w diecie) i przygotować legowisko w spokojnym miejscu.
Czego unikać podczas pierwszej cieczki?
- Spacerów bez smyczy – nawet posłuszna suka może uciekać pod wpływem hormonów.
- Kontaktu z niezabezpieczonymi samcami – młode psy często nie potrafią jeszcze bronić się przed natarczywością.
- Kąpieli w zbiornikach wodnych – zwiększa ryzyko infekcji dróg rodnych.
Jak opiekować się suką w czasie cieczki?
Bezpieczeństwo to podstawa – suka w cieczce przyciąga samce z kilkukilometrowego zasięgu. Spacery warto skrócić do 10-15 minut i prowadzić psa wyłącznie na smyczy. Jeśli w domu są inne psy (nawet wykastrowane), lepiej rozdzielić je na różne piętra lub pomieszczenia. Warto też zasłonić okna – niektóre samce potrafią przeskoczyć nawet 2-metrowy płot!
Majtki higieniczne sprawdzą się u suk, które intensywnie plamią. Wybieraj modele z otworem na ogon i wymiennymi wkładami – zapobiegną otarciom. Pamiętaj, że pieluszki nie powinny być noszone cały dzień! Co 3-4 godziny trzeba je zdjąć, przetrzeć srom psa wilgotnym ręcznikiem i pozwolić mu „pooddychać”.
Dobrym pomysłem jest też:
- Zmiana diety na lekkostrawną – hormony często powodują zaparcia lub biegunki.
- Wykorzystanie mat węchowych – zajęcie nosa redukuje nerwowość.
- Unikanie nowych miejsc – stres może nasilać krwawienie.
Koniec cieczki – po czym poznać?
Krwista wydzielina stopniowo zanika, przechodząc w przezroczysty śluz, a potem całkowicie ustępuje. Srom wraca do normalnych rozmiarów – zwykle w ciągu 5-7 dni od ostatnich plam. To jednak nie oznacza końca ryzyka! Niektóre suki są płodne jeszcze przez 1-2 tygodnie po ustąpieniu objawów.
Zmiany w zachowaniu bywają bardziej wymowne niż fizyczne symptomy. Suka przestaje interesować się samcami – ignoruje ich podczas spacerów, a nawet odgania warczeniem. Wraca też apetyt i chęć do zabawy. Jeśli pies nagle stał się osowiały lub agresywny po cieczce, to sygnał, by skonsultować się z weterynarzem – może to wskazywać na np. torbiele jajników.
Uwaga na „ciche” oznaki problemów:
- Biała lub ropna wydzielina z dróg rodnych po zakończeniu cyklu.
- Gorączka powyżej 39°C.
- Brak powrotu do normalnej aktywności przez ponad 2 tygodnie.