Wprowadzenie pozwolenia zintegrowanego do krajowego systemu ochrony środowiska było odpowiedzią na konieczność lepszego zarządzania oddziaływaniem przemysłu na otoczenie. Dokument ten łączy kilka różnych zgód administracyjnych w jeden, kompleksowy akt, regulując funkcjonowanie instalacji mogących znacząco wpływać na stan powietrza, gleby czy wód. W tym artykule przedstawiamy najważniejsze przepisy regulujące pozwolenia zintegrowane oraz wyjaśniamy, kiedy i na jakich zasadach należy się o nie ubiegać.
Artykuł sponsorowanySpis treści
Czym jest pozwolenie zintegrowane?
Pozwolenie zintegrowane to decyzja administracyjna, bez której niemożliwe jest rozpoczęcie działalności w wielu branżach przemysłowych. Wydaje się je dla instalacji, które potencjalnie mogą powodować duże obciążenie środowiska. Uwzględnia emisje do powietrza, korzystanie z wód oraz postępowanie z odpadami, łącząc w jednej decyzji kilka wcześniej wymaganych zezwoleń.
Obowiązek uzyskania takiego pozwolenia dotyczy wyłącznie instalacji wymienionych w aktach wykonawczych. Należą do nich m.in. obiekty chemiczne, zakłady przetwórstwa spożywczego, fermy hodowlane oraz instalacje gospodarujące odpadami. Warunkiem otrzymania decyzji jest zgodność technologii z wymaganiami najlepszych dostępnych technik – czyli tzw. BAT. Wnioskodawca musi przedstawić szczegółowy opis planowanej działalności, w tym m.in. prognozowane poziomy emisji i plan ograniczania ich skutków.
Ramy prawne pozwolenia zintegrowanego
Pozwolenia zintegrowane opierają się na konkretnych aktach prawnych. Przepisy regulujące ich wydanie i stosowanie zostały wdrożone najpierw na poziomie Unii Europejskiej, a następnie zaadaptowane do polskiego prawa.
Początki pozwoleń zintegrowanych w regulacjach unijnych
Pierwszym aktem unijnym wprowadzającym koncepcję pozwoleń zintegrowanych była dyrektywa Rady 96/61/WE z dnia 24 września 1996 roku. Uregulowania te dotyczyły przeciwdziałania zanieczyszczeniom przemysłowym oraz omawiały sposoby ich ograniczania, zapoczątkowując spójną politykę środowiskową w krajach członkowskich.
W 2010 roku została zastąpiona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady Europy nr 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych. Nowa dyrektywa (tzw. IED) połączyła wcześniejsze akty dotyczące emisji i wzmocniła znaczenie najlepszych dostępnych technik jako podstawy do ustalania warunków funkcjonowania instalacji.
Krajowa regulacja – ustawa Prawo ochrony środowiska
Zasady wydawania pozwoleń zintegrowanych zostały wdrożone do prawa krajowego ustawą z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska. Rozdział 4 ustawy kompleksowo reguluje kwestie dotyczące tego rodzaju decyzji.
Przepisy określają, co powinien zawierać wniosek oraz jak wygląda procedura uzyskiwania pozwolenia. Ustawa zawiera również postanowienia dotyczące emisji, monitoringu oraz odstępstw od norm emisyjnych. Uregulowano też kwestie związane z analizą warunków decyzji, jej aktualizacją, a także udziałem społeczeństwa w postępowaniu administracyjnym.
Dodatkowe regulacje i akty wykonawcze
Oprócz głównego aktu prawnego oraz dyrektyw unijnych obowiązek stosowania pozwoleń zintegrowanych został doprecyzowany w przepisach wykonawczych.
Rodzaje instalacji wymagających pozwolenia zintegrowanego
Zakres instalacji, które wymagają uzyskania pozwolenia zintegrowanego, został ustalony w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 27 sierpnia 2014 r. w sprawie rodzajów instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości.
W rozporządzeniu tym wskazano m.in. duże instalacje energetyczne, zakłady chemiczne, hodowlane oraz przetwórcze. Podstawą ustalenia obowiązku jest rodzaj działalności oraz wielkość emisji lub innych oddziaływań środowiskowych. Przed złożeniem wniosku warto ustalić, czy planowana działalność mieści się w zakresie tego rozporządzenia.
Opłata rejestracyjna
Jednym z warunków formalnych skutecznego złożenia wniosku o wydanie pozwolenia zintegrowanego jest wniesienie opłaty rejestracyjnej. Obowiązek ten wynika z ustawy Prawo ochrony środowiska. Wysokość tej opłaty określa natomiast rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 27 sierpnia 2014 r. w sprawie wysokości opłat rejestracyjnych.
Jej wartość jest wyliczana na podstawie wzoru uwzględniającego trzy parametry – bazową stawkę dla danej instalacji (B), maksymalną możliwą skalę działalności (WR) oraz wartość progową (WP). Jeśli WR nie przekracza WP, opłata wynosi B. Bez dołączenia potwierdzenia zapłaty urząd nie podejmie rozpatrywania wniosku.
Monitoring miejsc składowania odpadów
Obowiązek prowadzenia nadzoru wizyjnego nad miejscami magazynowania odpadów dotyczy także posiadaczy pozwolenia zintegrowanego, jeżeli decyzja obejmuje zbieranie lub przetwarzanie odpadów. Wymóg ten wynika z ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.
Szczegóły dotyczące prowadzenia systemu wizyjnego zostały opisane w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 29 sierpnia 2019 r. w sprawie wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów. Przepisy te obejmują m.in. sposób zapisu obrazu, czas przechowywania danych oraz dostęp organów kontrolnych do materiału z monitoringu. We wszelkich sprawach pomoże wam firma Eko-Projekt.
Źródła:
Dyrektywa Rady 96/61/WE z dnia 24 września 1996 roku (Dz.U.UE.L.1996.257.26)
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (Dz.U.UE.L.2010.334.17)
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz.U. 2001 nr 62 poz. 627)
Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 27 sierpnia 2014 r. w sprawie rodzajów instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości (Dz.U. 2014 poz. 1169)
Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 27 sierpnia 2014 r. w sprawie wysokości opłat rejestracyjnych (Dz.U. 2014 poz. 1183)
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. 2013 poz. 21)
Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 29 sierpnia 2019 r. w sprawie wizyjnego systemu kontroli miejsca magazynowania lub składowania odpadów (Dz.U. 2019 poz. 1755)