Farbowanie włosów to jeden z najczęściej wykonywanych zabiegów kosmetycznych, zarówno w domowym zaciszu, jak i w salonach fryzjerskich. Farby do włosów różnią się składem chemicznym, trwałością, oddziaływaniem na strukturę włosa oraz sposobem aplikacji. Ich odpowiedni dobór i prawidłowe stosowanie mają kluczowe znaczenie dla kondycji włosów i skóry głowy. W niniejszym artykule omówimy rodzaje farb, ich składniki, sposób działania i zasady bezpiecznego farbowania.
Artykuł sponsorowanySpis treści
Rodzaje farb do włosów
Farby dzielą się na trzy podstawowe kategorie: trwałe (utleniające), półtrwałe i nietrwałe (tonery, szamponetki).
Farby trwałe (oksydacyjne) zawierają amoniak lub jego pochodne oraz utleniacz (najczęściej nadtlenek wodoru). Wnikają głęboko w strukturę włosa, usuwając jego naturalny pigment (melaninę), a następnie osadzają nowy barwnik. Trwale zmieniają kolor pasm, również przy rozjaśnianiu lub pokrywaniu siwych włosów. Wymagają dużej ostrożności, ponieważ przy częstym stosowaniu mogą uszkodzić łodygę włosa.
Farby półtrwałe zawierają z kolei mniejsze stężenia substancji utleniających i są pozbawione amoniaku. Barwnik osadza się głównie w zewnętrznych warstwach włosa (kora, łuski), nie wnika do rdzenia. Efekt utrzymuje się zwykle od 6 do 12 myć. Są mniej inwazyjne, lecz nie radzą sobie dobrze z siwymi włosami.
Farba do włosów nietrwała (tonery, szamponetki) działa powierzchniowo, a barwnik przylega do łusek włosa. Spłukują się po 2–4 myciach. Często wykorzystywane do chwilowej zmiany koloru lub neutralizacji niechcianych tonów (np. toner fioletowy niweluje żółte refleksy).
Skład chemiczny farb do włosów
Farby do włosów zawierają szereg związków chemicznych, których działanie jest ściśle ukierunkowane.
- Amoniak – otwiera łuski włosa, umożliwiając penetrację barwnika do wnętrza włosa. Jego pochodne (np. MEA – monoetanoloamina) są alternatywą o łagodniejszym działaniu, lecz mniej skuteczną.
- Utleniacz (nadtlenek wodoru) – rozjaśnia naturalny pigment, aktywuje barwniki oksydacyjne. W zależności od stężenia (od 3% do 12%) pozwala na różny stopień rozjaśnienia. Zbyt wysokie stężenie zwiększa ryzyko zniszczenia włosów.
- Prekursory barwników (np. parafenylenodiamina – PPD) – reagują z utleniaczem i tworzą trwały kolor w strukturze włosa. Mogą wywoływać reakcje alergiczne.
- Substancje pomocnicze – stabilizatory pH, środki zagęszczające, zapachowe, pielęgnacyjne (np. pantenol, keratyna, olejki).
Proces farbowania krok po kroku
- Przygotowanie – wykonanie testu alergicznego 48 godzin przed aplikacją. Włosy powinny być suche, nie świeżo umyte – naturalne sebum chroni skórę głowy.
- Mieszanie składników – utleniacz łączy się z kremem koloryzującym w odpowiednich proporcjach. Niedokładne wymieszanie skutkuje nierównomiernym kolorem.
- Aplikacja – rozpoczyna się od odrostów, następnie rozprowadza się farbę na całej długości. Czas działania zależy od instrukcji producenta (zwykle 25–45 minut).
- Spłukiwanie i pielęgnacja – dokładne spłukanie ciepłą wodą do momentu uzyskania czystości wody, następnie zastosowanie dołączonej odżywki neutralizującej pH.
Farba a typ włosów
Nie każdy rodzaj farby sprawdzi się przy każdym typie włosa. Pasma cienkie i porowate szybciej chłoną barwnik, jednak są bardziej narażone na zniszczenie. Zaleca się farby bez amoniaku i o niższym stężeniu oksydantu. Włosy grube i odporne wymagają dłuższego czasu działania farby lub mocniejszego utleniacza. Włosy siwe są bardziej oporne na barwniki, dlatego wybiera się specjalne farby „do siwych włosów”, często o podwyższonej zawartości pigmentu.