Zmierzchnica trupia główka, czyli największy motyl w Polsce

Podobne artykuły

Cuy – największa świnka morska na świecie

Cuy (Cavy) to andyjska odmiana świnki morskiej, która ze względu na swoje imponujące gabaryty zyskuje status unikalnego zwierzęcia w europejskich hodowlach. Osiągając masę nawet...

Kałamarnica olbrzymia – największa kałamarnica na świecie

Kałamarnica olbrzymia to gatunek kosmopolityczny, którego obecność odnotowano w niemal wszystkich oceanach świata, ze szczególnym uwzględnieniem północnego Atlantyku oraz wód wokół Japonii i Australii....

Ośmiornica olbrzymia – największa ośmiornica na świecie

Ośmiornica olbrzymia stanowi szczytowe osiągnięcie ewolucyjne wśród bezkręgowców, dominując w chłodnych wodach Północnego Pacyfiku. Jako największy znany gatunek ośmiornicy, osiąga masę przekraczającą 50 kg,...

Łoś euroazjatycki – największy gatunek w Europie

Wyobraź sobie zwierzę, które głową sięga dachu terenówki, a w wodzie czuje się jak ryba. To właśnie łoś euroazjatycki – najwyższy ssak w Europie,...
OrangesZwierzętaRekordyZmierzchnica trupia główka, czyli największy motyl w Polsce

Zmierzchnica trupia główka to nie tylko największy motyl w Polsce, ale też jedna z najbardziej mrocznych gwiazd popkultury. Na grzbiecie nosi rysunek przypominający ludzką czaszkę, piszczy jak mysz, włamuje się do uli po miód i potrafi przelecieć tysiące kilometrów z Afryki do Polski. Do tego ma gąsienice grubości kciuka, które żerują na ziemniakach i pomidorach. Sprawdź, gdzie jej szukać, kiedy przylatuje i dlaczego mimo rozmiarów tak rzadko ją widać.

Skąd wzięła się nazwa „trupia główka”?

Zmierzchnica trupia główka (Acherontia atropos) to owad, który od wieków budzi fascynację, a czasem nawet lęk. Swoją polską nazwę, a także liczne ludowe przesądy, zawdzięcza bardzo specyficznemu rysunkowi widocznemu na grzbietowej stronie tułowia. Żółte plamy na czarnym tle układają się w kształt, który do złudzenia przypomina ludzką czaszkę. To właśnie ten element sprawił, że ćma ta stała się ikoną popkultury, pojawiając się między innymi na plakacie filmu „Milczenie owiec”.

Równie mroczna jest etymologia jej nazwy łacińskiej. Pierwszy człon, Acherontia, nawiązuje do rzeki Acheron z mitologii greckiej – jednej z rzek Hadesu, przez którą przepływały dusze zmarłych, znanej jako rzeka smutku. Z kolei drugi człon, atropos, odnosi się do imienia jednej z Mojr – bogini przeznaczenia, która przecinała nić ludzkiego życia. Takie nazewnictwo doskonale oddaje atmosferę tajemnicy, jaka otacza ten gatunek.

Sam motyl jest masywny i krępy, co jest typowe dla rodziny zawisakowatych. Przednie skrzydła mają ciemne, brunatno-czarne ubarwienie z delikatnymi, jaśniejszymi pręgami, co zapewnia doskonały kamuflaż na korze drzew. Zaskoczeniem są natomiast skrzydła tylne – jaskrawożółte z czarnymi pasami. Ten kontrastowy wzór jest odsłaniany w momencie zagrożenia, aby zdezorientować i odstraszyć potencjalnego drapieżnika.

Czy to faktycznie największy motyl w Polsce?

Wielu entuzjastów przyrody zadaje sobie pytanie, czy zmierzchnica trupia główka faktycznie dzierży palmę pierwszeństwa pod względem wielkości wśród rodzimych gatunków. Odpowiedź nie jest jednoznaczna i zależy od tego, jakie kryterium przyjmiemy za decydujące: rozpiętość skrzydeł czy masę ciała.

Bez wątpienia jest to najcięższy i najbardziej masywny motyl występujący w Polsce. Jego tułów jest potężny, a ciało dorosłego osobnika robi ogromne wrażenie swoją objętością. Jeśli jednak spojrzymy wyłącznie na rozpiętość skrzydeł, historycznie większa była pawica gruszówka (Saturnia pyri), osiągająca nawet 15 cm. Należy jednak pamiętać, że pawica jest w Polsce gatunkiem skrajnie rzadkim, a wręcz uznawanym za wymarły na wielu stanowiskach, przez co zmierzchnica pozostaje największym motylem, którego realnie można spotkać.

Kluczowe parametry zmierzchnicy trupiej główki:

  • Rozpiętość skrzydeł: Zazwyczaj od 10 do 13 cm (rekordowe osobniki do 14 cm).
  • Długość ciała: Dorosły owad mierzy około 6 cm.
  • Masa ciała: Może wynosić nawet do 10 gramów, co w świecie owadów jest wynikiem imponującym.
  • Wielkość gąsienicy: Larwy przed przepoczwarzeniem mogą osiągać nawet 13 cm długości.

Cykl życiowy, czyli od gigantycznej gąsienicy do wędrowca

Zmierzchnica trupia główka jest motylem wędrownym, co oznacza, że jej obecność w Polsce jest ściśle związana z migracjami. Gatunek ten nie jest typowym stałym mieszkańcem naszej strefy klimatycznej, lecz przylatuje do nas z południa Europy oraz Afryki Północnej.

Dorosły osobnik i 2 larwy trupiej główki
Dorosły osobnik i 2 larwy trupiej główki, Lamiot from pictures made by from : j9dw on Wikimedia commons, CC BY-SA 2.5, via Wikimedia Commons

Dorosłe osobniki pokonują tysiące kilometrów, docierając do Europy Środkowej zazwyczaj późną wiosną (w maju i czerwcu). To właśnie te migrantki składają jaja, z których wylęga się pokolenie rozwijające się w naszym kraju latem. Cykl rozwojowy jest niezwykle dynamiczny, aby zdążyć przed nadejściem jesiennych chłodów.

Jak wygląda gąsienica zmierzchnicy?

Gąsienice tego gatunku są jednymi z największych, jakie można spotkać w polskiej przyrodzie, i często to właśnie one są pierwszym dowodem na obecność zmierzchnicy w okolicy. Osiągają gigantyczne rozmiary – do 13 cm długości i grubości kciuka dorosłego człowieka. Występują w trzech wariantach kolorystycznych: najczęściej jaskrawożółtym (cytrynowym), rzadziej zielonym lub brązowym.

Charakterystycznym elementem budowy larwy jest szorstki, ziarnisty róg znajdujący się na końcu odwłoka, który wygięty jest w kształt litery „S”. Gąsienice te są niezwykle żarłoczne. Ich głównym pożywieniem są rośliny z rodziny psiankowatych. Najczęściej można je znaleźć na liściach ziemniaków, pomidorów, bielunia czy wilczej jagody. Ze względu na swoje rozmiary i jaskrawe barwy, spotkanie z taką gąsienicą w ogrodzie warzywnym jest zazwyczaj niezapomnianym przeżyciem dla obserwatora.

Zimowanie i migracje

Mimo że zmierzchnice z powodzeniem rozmnażają się w Polsce latem, nasz klimat jest dla nich zbyt surowy. Gatunek ten jest ciepłolubny i nie posiada mechanizmów fizjologicznych pozwalających przetrwać mroźne zimy. Poczwarki, które zakopują się w ziemi, masowo giną, gdy temperatura spada poniżej zera.

Dlatego też populacja zmierzchnicy w Polsce nie jest stabilna i nie odnawia się z roku na rok z miejscowych zasobów. Jej obecność w naszym kraju jest całkowicie uzależniona od corocznego napływu nowych migrantów z południa. Tylko wyjątkowo łagodne zimy i głębokie ukrycie poczwarki w glebie (np. w pobliżu ogrzewanych budynków) dają cień szansy na przetrwanie, choć zdarza się to niezwykle rzadko.

Niezwykłe zachowania

Oprócz imponującego wyglądu, zmierzchnica trupia główka wyróżnia się na tle innych motyli nocnych unikalnymi zachowaniami. Nie jest to typowa ćma, która jedynie bezszelestnie zapyla kwiaty. Ten gatunek potrafi aktywnie bronić się dźwiękiem oraz wchodzić w ryzykowne interakcje z jednymi z najbardziej zorganizowanych owadów na świecie – pszczołami.

Dlaczego zmierzchnica piszczy?

To jeden z nielicznych motyli na świecie, który potrafi wydawać słyszalne dla człowieka dźwięki. Zaniepokojona lub dotknięta zmierzchnica emituje głośny, piskliwy odgłos, przypominający piszczenie myszy. Dźwięk ten ma za zadanie przestraszyć napastnika i dać owadowi czas na ucieczkę.

Mechanizm powstawania tego dźwięku jest fascynujący. Owad zasysa powietrze do obszernej komory w gardzieli, a następnie gwałtownie wypycha je przez trąbkę (ssawkę). Wewnątrz trąbki znajduje się specjalna zastawka (epifarynx), która wibrując, generuje ów charakterystyczny pisk. Jest to zjawisko wyjątkowe, ponieważ większość owadów wydających dźwięki robi to poprzez pocieranie o siebie części ciała (stridulację), a nie przy użyciu układu oddechowego i gębowego.

Jak motyl okrada pszczoły w ulu?

Zmierzchnica trupia główka jest znana pszczelarzom jako „złodziej miodu”. W przeciwieństwie do innych zawisaków, które spijają nektar w locie, zmierzchnica posiada krótką, mocną i ostro zakończoną ssawkę, która nie nadaje się do sięgania w głąb kielichów kwiatowych. Zamiast tego, służy ona do przebijania plastrów wosku w ulach.

Motyl ten potrafi wejść do wnętrza ula i pić miód prosto z plastrów. Jak to możliwe, że nie zostaje natychmiast zabity przez tysiące strażniczek? Zmierzchnica stosuje „maskowanie chemiczne”. Wydziela kwasy tłuszczowe, które imitują zapach pszczół, dzięki czemu staje się dla nich niemal niewidzialna zapachowo („niewidzialna” chemicznie). Dodatkowo jej gruby oskórek chroni ją przed użądleniami. Zdarza się jednak, że fortel zawodzi i intruz zostaje zabity. Ponieważ pszczoły nie są w stanie wynieść tak wielkiego ciała na zewnątrz, zamurowują martwego motyla kitem pszczelim (propolisem), tworząc swoistą mumię, aby zapobiec rozkładowi wewnątrz ula.

Gdzie i kiedy można spotkać zmierzchnicę w Polsce?

Szansa na spotkanie tego niezwykłego owada w Polsce zależy od pory roku oraz pogody. Pierwsze dorosłe osobniki, które migrują z południa, pojawiają się zazwyczaj w maju i czerwcu. Są one jednak trudne do zaobserwowania, gdyż szybko przystępują do rozrodu.

Znacznie łatwiej natknąć się na drugie pokolenie – potomstwo imigrantów. Gąsienice żerują najintensywniej w lipcu i sierpniu, i to wtedy najczęściej są znajdowane na polach uprawnych (ziemniaki) oraz w ogrodach. Dorosłe motyle z tego pokolenia pojawiają się od sierpnia do października.

Miejsca, w których warto wypatrywać zmierzchnicy, to przede wszystkim:

  • Pola ziemniaczane i uprawy roślin psiankowatych (dla gąsienic).
  • Pasieki i okolice uli (dla dorosłych motyli).
  • Oświetlone ściany budynków i latarnie, które wabią dorosłe owady nocą.

Zmierzchnica trupia główka prowadzi nocny tryb życia, a dnie spędza w ukryciu, doskonale maskując się na pniach drzew lub w stertach liści ziemniaczanych.

Komentarze

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj

Artykuły z kategorii